موقعیت میراث فرهنگی درباره «تنگه بردول» چیست؟

به گزارش ایسنا، آدم شهرستان پارسیان داخل استان هرمزگان در طول هفته گذشته با تحصن در صحن تاریخی – طبیعی «تنگه بردول» نسبت به صدور مجوز فعالیت یک معدن در این محوطه تاریخی اعتراض کردند. آن ها معتقد بودند فعالیت این سنگ شکن در محوطه تاریخی «بردول» هویت تاریخی موجودی را از بین می برد.

حمد مبارکی – فعال میراث فرهنگی و مردمان شهرستان پارسیان – پیش خیس درباره این تحصن بهایسنا گفته بود: معبر «بردول» منطقه ای طبیعی و تاریخی با قدمت تاریخی بسیار بیش است که تا همین ۵۰ سال قبل انسان این منطقه تو آن معبر زندگی می کردند، اما با ایجاد شهرستان پارسیان در همین منطقه، به نرم کردن معبر بردول از جمعیت خالی شد، هرچند مردم منطقه همچنان آن منطقه را بوسیله عنوان هویت تاریخی روستا خود می دانند.

در این معبر تاریخی و طبیعی، تو حال حاضر جگر آسیاب آبی و مسیل های ساروجی در درون تنگه که تا خارج تنگه نیز کشیده شده و مردم از آن استعمال می کردند باقی مانده است. همچنین از آب چشمه داخل تنگه برای مصارف کشاورزی استفاده می شد، اما تو صورت فعالیت معادن در این منطقه از شهرستان پارسیان، همگی این آثار تاریخی و هویت منطقه از بین می جوی.»

این صحبت ها و عملکرد مردم پارسیان تو دفاع از میراث فرهنگی و طبیعی این منطقه داخل حالی رخ داد که رضا برومند – مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی – در گفت وگو با روزنامه نگار ایسنا از موافقت این دایره کل نسبت به صدور مجوز فعالیت معدن خبر می دهد.

میراث فرهنگی کارش را عمل داد، با تعیین حریم محوطه مساحت برازنده دخول را به آن ها اعلام کردیم و تا  ۷۰ متر کف رودخانه می توانند عقل برداشت کنند او با ابرام بر این که مجوز کاربرد از سنگِ کف رودخانه توسط حجر شکن توسط سازمان صنعت معدن و تجارت صادر شده است، می گوید: استعلام برای صدور این مجوز را دو سال قبل از میراث فرهنگی پژمرده بودند. با توجه به این که آن محدوده مشکلی نداشته، پاسخ استعلام را مثبت داده اند، تا این که با حضورم در راه اندازی طاس میراث فرهنگی استان هرمزگان داخل سال ۹۷، مردم جنین دیگر اعتراض خود را نسبت بوسیله این مجوز اعلام کردند.

او با رمز بوسیله مجله نگاری هایش با فرماندار منطقه و درخواست توقف کار برای برطرف شدن پیچش ها، ادامه می دهد: در ادامه درخواست کردم تا تعدادی از کارشناسان پژوهشکده باستان شناسی با بررسی این محوطه نظرشان را نسبت بوسیله مدخل های تاریخی و طبیعی منطقه اخبار کنند، که با توجه به ثبت ملی نبودن محوطه، نخست گلچین حریم بخاطر آن عمل و اطلاع دادن شد که «تا ۷۰ متر کف رودخانه برداشت سنگ منعی ندارد»، با این حیات وهله دیگر از آن ها درخواست کردیم تا حریم محوطه افزودن پیدا درنگ تا هر احتمالی از تخریب را از بین ببرد و در نهایت آن حریم دوم را بوسیله سازمان صنعت و معدن اعلام کردیم.

برومند با اصرار بر این که در حال فراهم راه اندازی صنعت و معدن استان بر اساس همان نظر ممیز پژوهشکده مجوزها را صادر کرده و مراحل عرفی درون مشت انجام است، می گوید: طرز کار که می توانستم انجام دهم، درون نخستین جنین درخواست از فرماندار برای توقف پروژه بود و ما اکنون خیال مان مرده است که فرمان پایدار را انجام داده ایم، مجوز کنونی حالا براساس دیدن کارشناسان باستان شناس میراث فرهنگی است و اداره کچل میراث فرهنگی استان دیگر نمی تواند دید خاصی بدهد.

چنانچه داخل لحظه برداشت سنگ، حریم را بزرگداشت نکنند، میراث فرهنگی مرحله دیگر وارد می شود. دستگاه های متنوع تا اینکه به لحاظ منابع غریزی در این محوطه بیشتر جای تمرین دارند تا میراث فرهنگی.

او اما درباره نحوه اعتراض انسان و پلاکاردهایی که با مرام «حفاظت از هویت و تاریخچه تنگه بردول» در دست گرفته اند، می گوید: وسیله متولی این پروژه اداره صنعت، معدن و تجارت است. ما کاری را که باید ادا دهیم به پایان رساندیم. معتقدم دستگاه های متنوع حتی به لحاظ منابع طبیعی داخل این حیاط بیشتر جای تمرین دارند تا میراث فرهنگی.

مدیرکل میراث فرهنگی استان هرمزگان ولی به وجود تعدادی آسیابِ باستانی که هنوز تو فهرست آثار ملی ثبت نشده اند، در این صحن تاریخی اشاره  و اظهار می بطی ء: با تعیین حریمِ آن ها، نگاهداری از این حصه از محوطه را انجام داده ایم، اگر تو حین برداشت سنگ، حریم را تجلیل نکنند، میراث فرهنگی وعده دیگر وارد می شود.

او درباره ثبت ملی این محوطه تاریخی، براساس ادعای مردم که می گویند تا ۵۰ سال قبل تو این بغاز عمر می کردند، توضیحات بیشتری نمی دهد و مجهز نمی شود درباره روندِ تهیه بایگانی این حیاط بخاطر ثبت ملی آن مصاحبت کند، اما اظهار می نرم: مشابه دیگر حیاط های تاریخی که بدون هیچ سروصدای رسانه ای آن ها را ثبت کرده ایم و سرانجام وقوف ثبت ملی آن ها منتشر شد، می توانیم دیگر اقدامات مان را همچنین انجام دهیم. 

معتبر در عین حال با تاکید کنار وجود جاذبه های طبیعی در این محوطه نسبت به جاذبه های تاریخی و فرهنگی، تقریر می کند: آن چه مربوط به ماست حفظ شده است، دیگر حصه ها احتمالا بیشتر مربوط به منابع طبیعی است که دیگر به ما برنمی گردد. در واقع آن چه من مسوولش هستم و حفظ کردن میراث فرهنگی است،  باید تعظیم حریم شود.

او در حالی این مصاحبت را مطرح می یواش که وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از زمان فعالیتش به عنوان یک سازمان،  تجسس محوطه های طبیعی تاریخی را همچنین در اجازه کار خود دارد و حتی علاوه بر ثبت ملی تعدادی صحن طبیعی داخل سراسر کشور، چند محوطه غریزی و منظر فرهنگی آن ها را همچنین در سیاهه میراث جهانی ثبت کرده است.

انتهای پیام